وظيفه اصلي بانك ها واسطه گري وجوه است، به اين معني كه از يك سو وجوه را از سپرده گذاران دريافت كرده و از سوي ديگر، اين وجوه را در قالب تسهيلات به متقاضيان پرداخت مي كنند.
براساس قانون عمليات بانكي بدون ربا، منابع بانك ها به دو گروه عمده شامل منابع قرض الحسنه و منابع وكالتي تقسيم مي شود و مصارف اين دو گروه نيز متفاوت از يكديگر است. در مورد منابع قرض الحسنه بانك ها مكلفند اين وجوه را صرفا در جهت تامين نيازهاي ضروري افراد نيازمند به كار گرفته و فقط در اين زمينه به مصرف برسانند. منابع وكالتي (سپرده هاي سرمايه گذاري مدت دار) نيز بايد صرف اعطاي تسهيلات به واحدهاي اقتصادي- اعم از توليدي، صنعتي، كشاورزي و بازرگاني- شود ضمن اين كه بايد بر نحوه مصرف اين تسهيلات كنترل و نظارت كافي داشته باشند.
از اين بابت، انتظار بانك ها در اين حد است كه از منابع جذب كرده خود، تسهيلات موردنياز متقاضيان را پرداخت كرده و سود به دست آمده از محل پرداخت تسهيلات را پس از كسر كردن حق الوكاله قانوني بانك، بين سپرده گذاران توزيع كنند.
ادامه مطلب
